

Przy podejrzeniu krztuśca u dziecka można wykonać badania ukierunkowane bezpośrednio na zakażenie oraz badania pomocnicze. Do badań swoistych należą przede wszystkim PCR z materiału pobranego z tylnej części nosogardzieli, posiew oraz — w odpowiednim okresie choroby — badanie przeciwciał. Morfologia krwi i CRP mogą być pomocne w ocenie dziecka, ale same nie potwierdzają ani nie wykluczają krztuśca. [1–4]
W pierwszych 3 tygodniach kaszlu najbardziej przydatny jest zwykle PCR. Po 4. tygodniu rośnie ryzyko wyniku fałszywie ujemnego i większą rolę może mieć badanie przeciwciał. Dodatnie przeciwciała nie zawsze oznaczają świeże zakażenie, szczególnie po szczepieniu. [1–4]
Do PCR nie wystarcza zwykły wymaz z gardła ani z przedniej części nosa. Materiał powinien zostać pobrany z nosogardzieli. [2–4] Po około 5 dniach antybiotykoterapii wartość PCR wyraźnie maleje; nie należy jednak opóźniać potrzebnego leczenia tylko po to, aby pobrać „idealną” próbkę. [4]
Spis treści
ToggleRodzice często pytają, czy przy podejrzeniu krztuśca lepiej wykonać wymaz do badania metodą reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR), czy od razu oznaczyć przeciwciała z krwi. Najważniejsza odpowiedź brzmi: nie ma jednego badania najlepszego w każdym momencie choroby.
W praktyce o wyborze testu decydują przede wszystkim trzy informacje: jak długo dziecko kaszle, czy rozpoczęło już antybiotyk oraz czy było niedawno szczepione przeciw krztuścowi. Liczy się też to, czy objawy i okoliczności kontaktu rzeczywiście pasują do krztuśca. Wynik laboratoryjny zawsze trzeba odnieść do tego kontekstu. [1,3,4]
Nie każde podejrzenie krztuśca wymaga laboratoryjnego potwierdzenia. Badanie ma największy sens wtedy, gdy może pomóc rozstrzygnąć, czy przyczyną kaszlu rzeczywiście jest zakażenie Bordetella pertussis, albo gdy wynik może wpłynąć na dalsze postępowanie.
Jeżeli kaszel jest napadowy, trwa już dłużej, nasila się nocą, kończy się wymiotami albo dziecko miało kontakt z osobą chorą na krztusiec, warto rozważyć badanie w tym kierunku. Rodzice mogą również zdecydować się na wykonanie badania prywatnie. Wtedy ważne jest, aby nie wybierać testu przypadkowo — inne badanie ma największą wartość na początku choroby, a inne po kilku tygodniach kaszlu.
Jeżeli chcesz najpierw uporządkować objawy i przebieg choroby, szerzej opisuję je w artykule Krztusiec u dzieci — objawy, przebieg i kiedy zgłosić się do lekarza
Badania wykonywane przy podejrzeniu krztuśca można praktycznie podzielić na dwie grupy. Pierwsza to badania pomocnicze, takie jak morfologia krwi i CRP. Mogą dostarczyć informacji o stanie dziecka, ale nie powiedzą, czy przyczyną kaszlu jest krztusiec. Druga grupa to badania ukierunkowane na zakażenie Bordetella pertussis — przede wszystkim PCR, posiew oraz, w odpowiednim okresie choroby, badania przeciwciał.
| Badanie | Co może powiedzieć? | Czy potwierdza krztusiec? |
|---|---|---|
| Morfologia krwi | Może wykazać m.in. leukocytozę i limfocytozę | Nie |
| CRP | Pomaga ocenić reakcję zapalną i całą sytuację kliniczną | Nie |
| PCR z nosogardzieli | Wykrywa materiał genetyczny bakterii | Tak — jest badaniem ukierunkowanym na krztusiec |
| Posiew | Pozwala wykryć żywe bakterie Bordetella pertussis | Tak |
| Przeciwciała | Mogą wspierać rozpoznanie w późniejszym okresie | Tak, ale wymagają interpretacji w kontekście czasu choroby i szczepienia |
Morfologia krwi i CRP nie są badaniami, które wykrywają Bordetella pertussis. W klasycznym krztuścu, szczególnie u małych dzieci, w morfologii może pojawić się zwiększona liczba leukocytów z przewagą limfocytów, ale nie musi tak być.
Prawidłowa morfologia nie wyklucza krztuśca. Prawidłowe CRP również go nie wyklucza.
Te badania mogą być pomocne w ocenie dziecka, ale jeżeli pytanie brzmi: „czy ten kaszel jest spowodowany krztuścem?”, sam wynik morfologii lub CRP nie daje odpowiedzi.
Jeżeli chcemy odpowiedzieć bezpośrednio na pytanie o krztusiec, potrzebne są badania ukierunkowane na zakażenie Bordetella pertussis. Należą do nich przede wszystkim PCR, posiew oraz w odpowiednim okresie choroby badania serologiczne.
Nie można jednak wybierać ich zamiennie. Ich przydatność zależy przede wszystkim od tego, jak długo dziecko już kaszle.
Przyszli do mnie rodzice z dzieckiem, które kaszlało już od kilkunastu dni. Wcześniej wykonali morfologię krwi i CRP. Oba wyniki były prawidłowe. Rodzice byli zdziwieni, kiedy zasugerowałem wykonanie PCR w kierunku krztuśca, ponieważ wcześniej przeczytali w internecie, że przy prawidłowych wynikach krwi krztusiec jest mało prawdopodobny.
Prawidłowe CRP i morfologia nie pozwalały jednak wykluczyć krztuśca. Dla pewności oceniłem również płuca w USG — nie w celu rozpoznania krztuśca, lecz żeby sprawdzić, czy przedłużającego się kaszlu nie tłumaczą zmiany w płucach. PCR w kierunku Bordetella pertussis okazał się dodatni.
Dziecko było wcześniej szczepione przeciw krztuścowi. Kaszel ustąpił dość szybko i w tym konkretnym przypadku nie włączyłem leczenia przeciwbakteryjnego. Ten przypadek dobrze pokazuje dwie rzeczy: prawidłowe CRP i morfologia nie wykluczają krztuśca, a szczepione dziecko również może zachorować i mieć łagodniejszy lub mniej typowy przebieg.
Więcej o zachorowaniu mimo szczepienia opisuję w artykule „Krztusiec u zaszczepionego dziecka — czy można zachorować i jak wtedy przebiega choroba”
Przy przedłużającym się kaszlu, gdy trzeba dodatkowo ocenić płuca, wykonuję również USG płuc u dzieci w Olsztynie.
Czas od początku kaszlu jest jednym z najważniejszych elementów diagnostyki. PCR szuka materiału genetycznego bakterii i działa najlepiej wtedy, gdy Bordetella pertussis jest jeszcze dobrze wykrywalna w nosogardzieli. Serologia szuka odpowiedzi immunologicznej organizmu, dlatego jej wartość rośnie później. [1,3,4]
| Czas od początku kaszlu | Najbardziej użyteczne badanie | Co warto wiedzieć |
|---|---|---|
| Pierwsze 2 tygodnie | PCR; można także rozważyć posiew | To najlepszy okres dla posiewu. PCR ma w tym czasie wysoką czułość, jeśli materiał pobrano prawidłowo z nosogardzieli. |
| 2.–3. tydzień | PCR nadal jest bardzo przydatny | Serologia zaczyna mieć większe znaczenie, ale jej interpretacja zależy m.in. od wieku, szczepień i metody laboratoryjnej. |
| 3.–4. tydzień | PCR może być jeszcze przydatny; coraz większą rolę ma serologia | Wraz z upływem czasu ilość materiału genetycznego bakterii w nosogardzieli maleje. |
| Po 4. tygodniu | Serologia może być bardziej użyteczna | Rośnie ryzyko fałszywie ujemnego PCR. Wynik przeciwciał nadal trzeba interpretować z uwzględnieniem szczepień i rodzaju testu. |
Tabela oparta na oknach diagnostycznych badań mikrobiologicznych, PCR i serologii. [1,3,4]

Przykład praktyczny. Jeśli dziecko kaszle napadowo od 8 dni, zwykle większą wartość ma prawidłowo pobrany wymaz z nosogardzieli do PCR niż przypadkowy zestaw przeciwciał z krwi. Jeśli kaszel trwa już 5 tygodni, ujemny PCR znacznie słabiej wyklucza krztusiec, a lekarz może rozważyć serologię — pamiętając o szczepieniach i ograniczeniach konkretnego testu. [1,3,4]
PCR jest zwykle najlepszym badaniem we wczesnym okresie podejrzenia krztuśca, szczególnie w pierwszych 3 tygodniach kaszlu. Badanie wykrywa materiał genetyczny Bordetella pertussis i nie wymaga, aby bakterie pozostawały żywe, dlatego jest szybsze i czulsze niż posiew. [3,4]
PCR można wykonywać także w 3.–4. tygodniu kaszlu, ale z każdym kolejnym tygodniem maleje ilość materiału genetycznego bakterii w nosogardzieli. Po 4. tygodniu rośnie więc ryzyko wyniku fałszywie ujemnego. [3,4]
W krztuścu nie chodzi o dowolny „wymaz z nosa lub gardła”. Materiał do PCR powinien pochodzić z tylnej części nosogardzieli i być pobrany odpowiednią wymazówką przez wykwalifikowany personel. [2–4]
Zwykły wymaz z gardła albo z przedniej części nosa zawiera zbyt mało materiału potrzebnego do wiarygodnego PCR i może zwiększyć ryzyko wyniku fałszywie ujemnego. To praktyczna różnica: prawidłowo wybrane badanie może stracić wartość, jeśli próbkę pobrano z niewłaściwego miejsca. [4]
Posiew jest najbardziej swoistą metodą potwierdzenia zakażenia Bordetella pertussis, ale jest wolniejszy i mniej czuły niż PCR. Największą szansę wykrycia bakterii daje w pierwszych 2 tygodniach od początku kaszlu, zanim liczba żywych bakterii wyraźnie spadnie. [1,3]
Nie oznacza to, że posiew jest „lepszy” od PCR w każdej sytuacji. W praktyce jego wartość zależy od momentu choroby, jakości pobrania materiału oraz możliwości laboratorium. U dziecka, które kaszle od kilku tygodni, sam posiew ma znacznie mniejszą szansę odpowiedzieć na pytanie o krztusiec. [3]
Badanie przeciwciał z krwi ma większą wartość w późniejszej fazie choroby, gdy PCR i posiew zaczynają tracić czułość. Nie jest jednak prostym zamiennikiem PCR i nie powinno być interpretowane wyłącznie jako „dodatnie = świeży krztusiec”. [1,3]
Przy badaniu z krwi trzeba wiedzieć, co dokładnie oznacza laboratorium, ile czasu minęło od początku kaszlu i kiedy dziecko było szczepione. Oznacza się m.in. immunoglobuliny klasy G (IgG) i klasy A (IgA), ale poszczególne zestawy laboratoryjne mogą różnić się wiarygodnością. Dlatego wynik powinien być oceniany razem z objawami i historią szczepień. [1,3]
Szczepienie przeciw krztuścowi może pozostawić przeciwciała, szczególnie IgG. Dlatego dodatni wynik pojedynczego oznaczenia nie musi oznaczać świeżego zakażenia. [1,3]
Przy zlecaniu lub interpretacji serologii warto podać, kiedy dziecko otrzymało ostatnią dawkę szczepionki. To szczególnie ważne, gdy wynik jest graniczny albo nie pasuje do obrazu choroby. Samodzielne porównywanie wartości IgG czy IgA z internetową tabelą może prowadzić do błędnych wniosków.
Antybiotyk może zmniejszać ilość materiału bakteryjnego wykrywanego w nosogardzieli. Według zaleceń Amerykańskich Centrów Kontroli i Prewencji Chorób (CDC) po około 5 dniach antybiotykoterapii PCR jest już mało użyteczny i zwykle nie jest zalecany do potwierdzania rozpoznania. [4]
Nie należy jednak odkładać potrzebnego leczenia tylko po to, aby najpierw wykonać test. Jeśli decyzja o antybiotyku została już podjęta, informacja o dacie rozpoczęcia leczenia powinna po prostu towarzyszyć interpretacji wyniku.
Jeśli pytanie dotyczy tego, kiedy stosuje się antybiotyk i dlaczego kaszel może mimo leczenia utrzymywać się długo, opisuję to w artykule „Leczenie krztuśca u dzieci — kiedy stosuje się antybiotyk i jak długo może trwać kaszel”.
Sam napis „dodatni” albo „ujemny” nie zawsze wystarcza do właściwej interpretacji badania na krztusiec. Znaczenie wyniku zależy od rodzaju wykonanego testu, czasu trwania kaszlu, sposobu pobrania materiału, wcześniejszego leczenia oraz — w przypadku przeciwciał — także od historii szczepień. [1–4]
Dodatni PCR oznacza, że w pobranym materiale wykryto materiał genetyczny Bordetella pertussis. Jeżeli próbkę pobrano prawidłowo z nosogardzieli, a objawy dziecka pasują do krztuśca, taki wynik silnie przemawia za zakażeniem krztuścem. [2–4]
PCR nie mówi jednak, jak ciężko będzie przebiegała choroba ani jak długo dziecko będzie kaszlało. Nie należy więc interpretować wyniku w oderwaniu od tego, od kiedy trwają objawy i jak dziecko się czuje.
Nie. Ujemny PCR nie zawsze wyklucza krztusiec.Ryzyko wyniku fałszywie ujemnego rośnie przede wszystkim wtedy, gdy kaszel trwa już ponad 4 tygodnie, materiał został pobrany nieprawidłowo albo dziecko przez kilka dni otrzymywało wcześniej antybiotyk. [3,4]
Dlatego przy wyniku ujemnym trzeba wrócić do pytania: kiedy wykonano badanie i w jaki sposób pobrano materiał? Ujemny PCR wykonany w pierwszych tygodniach kaszlu z prawidłowo pobranego materiału ma inne znaczenie niż taki sam wynik uzyskany po kilku tygodniach choroby.
Jeżeli objawy nadal mocno sugerują krztusiec, sam późno wykonany ujemny PCR nie powinien automatycznie kończyć diagnostyki.
Dodatni wynik przeciwciał nie zawsze oznacza świeże zakażenie krztuścem. Przy jego interpretacji znaczenie ma to, jakie przeciwciała oznaczono, jak długo trwa kaszel oraz kiedy dziecko otrzymało ostatnią dawkę szczepionki przeciw krztuścowi. [1,3]
To szczególnie ważne dlatego, że szczepienie również wywołuje odpowiedź immunologiczną. Dlatego pojedynczego dodatniego wyniku nie powinno się odczytywać według prostego schematu: „przeciwciała dodatnie = dziecko właśnie ma krztusiec”.
Jeżeli badanie wykonano po kilku tygodniach kaszlu, kiedy PCR zaczyna już tracić czułość, serologia może dostarczyć ważnej informacji diagnostycznej. Wynik trzeba jednak zawsze zestawić z czasem trwania objawów i historią szczepień. [1,3]
Ten sam wynik może mieć różne znaczenie w zależności od tego, kiedy wykonano badanie. Dlatego przy interpretacji warto odpowiedzieć sobie na cztery pytania:
Dopiero wtedy wynik laboratoryjny można sensownie połączyć z przebiegiem choroby.
Wybór badania zależy przede wszystkim od tego, jak długo dziecko kaszle. We wcześniejszym okresie choroby największą wartość ma zwykle PCR z materiału pobranego z nosogardzieli. Posiew jest najbardziej przydatny jeszcze wcześniej, a przy dłużej trwającym kaszlu większą rolę mogą mieć badania przeciwciał. Morfologia i CRP mogą być pomocnicze, ale same nie potwierdzają krztuśca. [1–4]
Nie. Prawidłowa morfologia i prawidłowe CRP nie wykluczają krztuśca. Są to badania pomocnicze i nie wykrywają Bordetella pertussis. Jeżeli trzeba odpowiedzieć na pytanie, czy przyczyną kaszlu jest krztusiec, potrzebne jest badanie ukierunkowane na tę infekcję. [1–4]
Z krwi można oznaczać przeciwciała przeciw krztuścowi, ale nie jest to to samo co PCR. PCR wykonuje się z materiału pobranego z nosogardzieli, a serologia ma większe znaczenie w późniejszym okresie choroby. Wynik przeciwciał trzeba interpretować również w kontekście wcześniejszych szczepień. [1–4]
Nie zawsze. Ujemny wynik może pojawić się mimo krztuśca, szczególnie gdy badanie wykonano późno, materiał pobrano nieprawidłowo albo wcześniej rozpoczęto antybiotyk. Dlatego znaczenie ujemnego PCR zależy od czasu trwania kaszlu i warunków wykonania badania. [2–4]
Nie zawsze. Dodatni wynik przeciwciał trzeba ocenić razem z czasem trwania objawów, rodzajem oznaczonych przeciwciał oraz terminem ostatniego szczepienia przeciw krztuścowi. Sam pojedynczy dodatni wynik nie zawsze oznacza świeże zakażenie. [1,3]
Bibliografia
[3] Centers for Disease Control and Prevention. Laboratory Testing for Pertussis. Updated 2 Dec 2025.
[5] Centers for Disease Control and Prevention. Clinical Features of Pertussis. Updated 2025.
Nota o autorze
Michał Brożyna jest lekarzem, specjalistą pediatrii i kardiologii dziecięcej. Prowadzi Gabinet pediatryczno-kardiologiczny ECHO w Olsztynie. W swojej praktyce zajmuje się oceną dzieci zarówno z problemami pediatrycznymi, jak i kardiologicznymi.

