

Spis treści
ToggleSyncytialny wirus oddechowy (RSV) to jeden z najczęstszych wirusów układu oddechowego, który każdego roku powoduje tysiące hospitalizacji niemowląt i małych dzieci na całym świecie. Choć u starszych dzieci i dorosłych infekcja RSV może przypominać zwykłe przeziębienie, u niemowląt, wcześniaków oraz dzieci z przewlekłymi chorobami układu oddechowego i serca może prowadzić do groźnych objawów, takich jak zapalenie oskrzelików i płuc, które często wymagają hospitalizacji. Szczególnie zagrożone są dzieci w pierwszym roku życia, kiedy ich układ odpornościowy nie jest jeszcze w pełni rozwinięty. [1]
Z tego względu profilaktykę RSV warto opisywać precyzyjnie: u niemowląt ochronę można uzyskać przez szczepienie matki w ciąży albo przez podanie dziecku długodziałającego przeciwciała monoklonalnego. To dwie różne metody ochrony przed ciężkim zakażeniem dolnych dróg oddechowych wywołanym przez RSV. Szczepionka przeciw RSV dla kobiet w ciąży umożliwia dodatkową ochronę niemowląt, zapewniając im odporność w najważniejszym okresie życia – jeszcze przed zetknięciem się z wirusem. O tej formie profilaktyki szerzej piszę w artykule Szczepienia w ciąży chronią podwójnie. Jakie, kiedy i jak? [1,2]
W tym artykule omawiam, dlaczego RSV stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia dzieci, jakie mogą być skutki jego zakażenia oraz dlaczego profilaktyka, w tym szczepienie kobiety w ciąży i stosowanie przeciwciał monoklonalnych, odgrywa ważną rolę w zapobieganiu ciężkim infekcjom dolnych dróg oddechowych. Żeby zapoznać się bliżej z tym wirusem, jego epidemiologią, sezonowością oraz zrozumieć, skąd wynika jego podstępność, zapraszam do artykułu „Co to jest wirus RSV? Jak wygląda zakażenie RSV u dzieci?” [1,3]
Zakażenie syncytialnym wirusem oddechowym (RSV) jest jednym z najczęstszych wirusowych zakażeń układu oddechowego u dzieci. Choć w większości przypadków infekcja przebiega łagodnie, przypominając zwykłe przeziębienie, może również wywoływać bardzo groźne objawy, szczególnie u niemowląt, wcześniaków i dzieci z chorobami przewlekłymi układu oddechowego. Objawy takie jak świsty, duszność przy zapaleniu oskrzelików czy sinica a nawet bezdechy są sygnałem, że wirus RSV zaatakował dolne drogi oddechowe, co może wymagać pilnej interwencji medycznej.
Bardzo niebezpiecznym objawem u noworodków i wcześniaków jest gorączka, o której pisałem w cyklu artykułów. Ten tekst poświęciłem jednak specjalnie tylko noworodkom.Gorączka u noworodka – kiedy noworodek ma gorączkę co robić?
Najnowsze badania pokazują, że ciężki przebieg zakażenia RSV może wystąpić nie tylko u dzieci z grup ryzyka, ale również u zdrowych niemowląt i małych dzieci. Nieprzewidywalność wirusa RSV sprawia, że wszelkie formy profilaktyki, takie jak szczepienia przeciwko RSV lub stosowanie przeciwciał monoklonalnych, są kluczowe w zapobieganiu ciężkim zakażeniom dolnych dróg oddechowych i ochronie zdrowia dziecka.
Zapraszam do przeczytania mojego artykułu:”Objawy wirusa RSV u dzieci – kiedy zgłosić się do lekarza?”, w którym szczegółowo omawiam , jak ciężki potrafi być przebieg zakażenia RSV, jakie objawy powinny wzbudzić niepokój rodziców oraz dlaczego szczepionka przeciw RSV i inne działania profilaktyczne są tak ważne w zapobieganiu poważnym powikłaniom.
Obecna profilaktyka RSV u najmłodszych dzieci opiera się głównie na dwóch drogach ochrony. Pierwsza to szczepienie kobiety w ciąży, dzięki któremu przeciwciała przechodzą przez łożysko do dziecka. Druga to podanie niemowlęciu gotowego przeciwciała monoklonalnego, na przykład nirsewimabu albo paliwizumabu. W dalszej części tekstu, gdy używam określenia „szczepionka bierna na RSV”, chodzi o potoczne określenie immunizacji biernej, a nie klasyczną szczepionkę pobudzającą układ odpornościowy dziecka do wytwarzania własnych przeciwciał. [1,3]
Aby lepiej zrozumieć, jak działa profilaktyka zakażeń RSV, warto przeczytać artykuł „Rozwój układu odpornościowego płodu – od poczęcia do narodzin”. W nim opisuję, jak układ odpornościowy dziecka zaczyna się rozwijać już w życiu płodowym. W pierwszym trymestrze tworzą się mechanizmy obronne, a w drugim trymestrze dojrzewają limfocyty T i B. Po narodzinach układ odpornościowy noworodka jest na tyle rozwinięty, że może odpowiadać na część szczepień, ale w profilaktyce RSV u niemowląt kluczowe znaczenie mają obecnie przeciwciała przekazane przez matkę po szczepieniu w ciąży albo gotowe przeciwciała monoklonalne podane dziecku. [1,2,3]
Naturalną ochronę dziecka zapewniają także przeciwciała matki. Są one przekazywane przez łożysko, zwłaszcza w ostatnich tygodniach ciąży, i wspierają odporność noworodka w pierwszych miesiącach życia. Ten mechanizm wykorzystuje szczepienie przeciw RSV w ciąży: organizm matki wytwarza przeciwciała, które mogą chronić dziecko po porodzie. [1,2]
Obecnie stosowane metody profilaktyki, takie jak szczepienie kobiet w ciąży oraz podawanie niemowlętom przeciwciał monoklonalnych przeciw RSV, pomagają przygotować dziecko na kontakt z wirusem już od pierwszych dni życia. W praktyce obie metody mają jeden główny cel: zmniejszyć ryzyko ciężkiego zakażenia dolnych dróg oddechowych wywołanego przez RSV. [1,3]
Dowiedz się więcej o zalecanych szczepieniach w ciąży i ich wpływie na odporność noworodka: Szczepienia w ciąży chronią podwójnie. Trwają także intensywne prace nad nowymi rozwiązaniami, które mają jeszcze skuteczniej chronić najmłodsze dzieci przed ciężkim przebiegiem zakażenia RSV.
Więcej o tym, kiedy najlepiej zaszczepić się przeciwko RSV w ciąży, jak działa ta ochrona i jakie są jej korzyści dla dziecka i matki, znajdziesz w osobnym, szczegółowym artykule: Kiedy zaszczepić się przeciwko RSV w ciąży, by chronić dziecko.
Takie kompleksowe podejście czyni profilaktykę zakażeń RSV skutecznym sposobem ochrony najmłodszych dzieci przed ciężkimi infekcjami dolnych dróg oddechowych. [1]

Szczepienie przeciw RSV w ciąży to jedna z metod ochrony dziecka przed ciężkim zakażeniem dolnych dróg oddechowych w pierwszych miesiącach życia. Polega na pobudzeniu układu odpornościowego matki do wytworzenia przeciwciał, które następnie przechodzą przez łożysko do dziecka. Dzięki temu noworodek może otrzymać ochronę jeszcze przed pierwszym kontaktem z wirusem. [1,2]
Szczepienie przeciw RSV w ciąży można wykonać między 24. a 36. tygodniem ciąży. W materiałach NIZP-PZH wskazano również, że eksperci towarzystw naukowych zawężają optymalny czas szczepienia do 32.–36. tygodnia ciąży. Celem szczepienia jest zmniejszenie ryzyka ciężkiej choroby dolnych dróg oddechowych wywołanej przez RSV u dziecka w pierwszych miesiącach po porodzie. [2]
Warto pamiętać, że ciężki przebieg RSV nie dotyczy wyłącznie wcześniaków i dzieci z chorobami przewlekłymi. Duża część hospitalizacji z powodu RSV występuje u niemowląt bez wcześniej rozpoznanych czynników ryzyka. Dlatego profilaktyka RSV ma znaczenie nie tylko u dzieci najbardziej obciążonych, ale także w szerszej grupie niemowląt w pierwszym sezonie zakażeń. [1]
Profilaktyka zakażeń RSV obejmuje również immunizację bierną, czyli podanie dziecku gotowego przeciwciała monoklonalnego przeciw RSV. W języku rodziców bywa to nazywane „bierną szczepionką”, ale medycznie jest to inny mechanizm niż szczepienie czynne. Szczepienie w ciąży pobudza organizm matki do wytworzenia przeciwciał, a przeciwciało monoklonalne podane dziecku dostarcza gotową ochronę. Obie metody mają wspólny cel: ograniczyć ryzyko ciężkiego zakażenia RSV i hospitalizacji u najmłodszych dzieci. [1,3]
Od 1 kwietnia 2025 roku szczepienie przeciwko RSV zostało objęte refundacją w Polsce dla wybranych grup pacjentów. Dla kobiet w ciąży szczepienie jest bezpłatne i ma na celu ochronę niemowlęcia przed ciężkim zakażeniem RSV w pierwszych miesiącach życia. Bezpłatne szczepienie przysługuje także osobom w wieku 65 lat i starszym, a osoby w wieku 60–64 lata mogą skorzystać z refundacji aptecznej z odpłatnością 50%. [2,4]
Reasumując, refundacją objęto:Kobiety w ciąży – szczepienie przeciw RSV ma na celu przekazanie dziecku przeciwciał ochronnych jeszcze przed porodem. Szczepienie można zrealizować od 24. do 36. tygodnia ciąży, a eksperci towarzystw naukowych wskazują jako optymalny czas 32.–36. tydzień ciąży. [2]
Osoby w wieku 65 lat i starsze – szczepienie jest bezpłatne w ramach refundacji 100%. Osoby w wieku 60–64 lata mogą skorzystać z refundacji aptecznej z odpłatnością 50%. [4]
Gdy dziecko otrzymuje przeciwciała – przekazane przez matkę po szczepieniu w ciąży albo podane bezpośrednio w postaci przeciwciała monoklonalnego, takiego jak paliwizumab lub nirsewimab – jego organizm jest lepiej przygotowany do kontaktu z RSV. W języku rodziców takie podanie przeciwciała bywa nazywane „bierną szczepionką na RSV”, ale medycznie jest to immunizacja bierna. [1,3]
Przeciwciała te działają jak strażnicy, którzy od razu przystępują do działania:
-Neutralizacja wirusa: wiążą się z jego powierzchnią, uniemożliwiając zakażenie komórek nabłonka.
-Blokowanie rozprzestrzeniania: hamują infekcję na wczesnym etapie, zanim wirus zajmie większe obszary dróg oddechowych.
-Ograniczenie objawów: dzięki natychmiastowej reakcji zmniejsza się reakcja zapalna organizmu, co może łagodzić objawy infekcji.
Ochrona bierna przed RSV jest szczególnie istotna w pierwszych miesiącach życia dziecka, gdy jego układ odpornościowy i drogi oddechowe nadal dojrzewają. [1]
Szczepienie kobiety w ciąży i podanie dziecku przeciwciała monoklonalnego to dwie różne metody profilaktyki RSV, ale ich cel jest podobny: zmniejszyć ryzyko ciężkiego zakażenia dolnych dróg oddechowych u najmłodszych dzieci. [1,2,3]
W latach 90. paliwizumab stał się jednym z pierwszych przeciwciał monoklonalnych stosowanych w profilaktyce ciężkich zakażeń RSV u dzieci z grup ryzyka. W języku rodziców taka forma ochrony bywa nazywana „bierną szczepionką przeciw RSV”, ale medycznie jest to immunizacja bierna, czyli podanie gotowych przeciwciał. W Polsce program profilaktyki zakażeń RSV z zastosowaniem paliwizumabu funkcjonuje od 2008 roku i obejmuje wybrane grupy dzieci szczególnie narażonych na ciężki przebieg zakażenia. [5]
Do grup ryzyka należą między innymi:
Paliwizumab wiąże się z białkiem F wirusa RSV i utrudnia wirusowi zakażenie komórek nabłonka dróg oddechowych. W odróżnieniu od nirsewimabu wymaga jednak powtarzanych podań w sezonie RSV, zwykle w odstępach miesięcznych. W programie lekowym podaje się maksymalnie 5 dawek paliwizumabu w sezonie zakażeń RSV. [5]
Paliwizumab pozostaje ważnym narzędziem w profilaktyce zakażeń RSV, szczególnie u dzieci z grup najwyższego ryzyka. W Polsce jest stosowany w ramach programu lekowego, a kwalifikacja zależy od wieku dziecka, wieku ciążowego przy urodzeniu, masy urodzeniowej oraz obecności chorób zwiększających ryzyko ciężkiego przebiegu RSV. [5]
Program obejmuje między innymi:
jeśli spełniają szczegółowe kryteria kwalifikacji. [5]
Skuteczność paliwizumabu w zmniejszaniu ryzyka hospitalizacji z powodu RSV u dzieci z grup ryzyka szacowano w badaniach na około 55%. Dzięki temu paliwizumab przez lata pozostawał ważnym elementem ochrony najbardziej narażonych niemowląt przed ciężkim przebiegiem zakażenia RSV. [1,5]
Nirsewimab jest długodziałającym przeciwciałem monoklonalnym skierowanym przeciw RSV. W języku rodziców bywa nazywany „bierną szczepionką przeciwko RSV”, ale medycznie jest to immunizacja bierna, czyli podanie gotowego przeciwciała. Europejska Agencja Leków wskazuje jego zastosowanie u noworodków i niemowląt w pierwszym dla nich sezonie RSV oraz u dzieci do ukończenia 24. miesiąca życia, które pozostają narażone na ciężki przebieg RSV w drugim sezonie. [3]
Jego kluczowe cechy to:
Nirsewimab reprezentuje nowoczesne podejście do profilaktyki RSV u niemowląt, łącząc wygodę stosowania z ochroną przed ciężką chorobą dolnych dróg oddechowych wywołaną przez RSV. [1,3]
Badania wykazały, że nirsewimab zmniejsza ryzyko choroby dolnych dróg oddechowych wywołanej przez RSV wymagającej pomocy medycznej oraz hospitalizacji u niemowląt w pierwszym sezonie RSV. W różnych analizach skuteczność ochrony przed cięższymi postaciami zakażenia RSV oceniano na około 70–80%, zależnie od badanego punktu końcowego. [1,3]
Przejście od paliwizumabu do nirsewimabu jest ważnym krokiem w profilaktyce RSV, ponieważ zmienia organizację ochrony niemowląt w sezonie zakażeń.
Zaleca się kontynuację programu lekowego paliwizumabu dla niemowląt i małych dzieci z grup ryzyka. Paliwizumab pozostaje przeciwciałem monoklonalnym stosowanym u dzieci szczególnie narażonych na ciężki przebieg RSV, zwłaszcza u wybranych wcześniaków oraz dzieci z określonymi chorobami przewlekłymi. [5]
Nirsewimab jest długodziałającym przeciwciałem monoklonalnym przeciw RSV. Jedna dawka ma zapewniać ochronę przez około 5 miesięcy, czyli praktycznie przez jeden sezon zwiększonego ryzyka zakażeń RSV. Nie jest to więc ochrona „na całe dzieciństwo”. W języku rodziców nirsewimab bywa nazywany „bierną szczepionką przeciwko RSV”, ale medycznie jest to immunizacja bierna, czyli podanie dziecku gotowego przeciwciała. Europejska Agencja Leków wskazuje jego zastosowanie u noworodków i niemowląt w pierwszym dla nich sezonie RSV oraz u wybranych dzieci do ukończenia 24. miesiąca życia, które nadal są narażone na ciężki przebieg RSV w drugim sezonie zakażeń. [3]
Noworodki urodzone w czasie sezonu RSV mogą otrzymać nirsewimab po urodzeniu, a niemowlęta urodzone poza sezonem mogą otrzymać go przed rozpoczęciem sezonu zakażeń. Decyzja o podaniu zależy od wieku dziecka, sezonu RSV, czynników ryzyka oraz aktualnych zasad dostępności i finansowania. [1,3]
U większości dzieci profilaktyka nirsewimabem dotyczy pierwszego sezonu RSV. U części dzieci z większym ryzykiem ciężkiego przebiegu zakażenia lekarz może rozważyć ochronę także w kolejnym sezonie. Chodzi jednak tylko o wybrane dzieci, które w czasie tego drugiego sezonu nie ukończyły jeszcze 24 miesięcy życia. [3]
Nirsewimab można podawać jednocześnie ze szczepionkami uwzględnionymi w kalendarzu szczepień. Dzięki temu immunizacja bierna przeciw RSV może uzupełniać standardową profilaktykę chorób zakaźnych u niemowląt. [3]
| Cechy | Paliwizumab | Nirsewimab |
|---|---|---|
| Mechanizm działania | Przeciwciało monoklonalne wiążące białko F RSV | Przeciwciało monoklonalne wiążące białko F RSV |
| Rodzaj ochrony | Bierna immunizacja | Bierna immunizacja |
| Czas trwania ochrony | Wymaga powtarzanych podań w sezonie RSV | Jedna dawka może chronić przez sezon RSV |
| Sposób podania | Zastrzyk domięśniowy | Zastrzyk domięśniowy |
| Grupa docelowa | Wybrane dzieci z grup ryzyka, zgodnie z programem lekowym | Noworodki i niemowlęta w pierwszym sezonie RSV oraz wybrane dzieci do ukończenia 24. miesiąca życia w drugim sezonie RSV |
| Wymagane wizyty | Powtarzane podania w sezonie RSV | Zwykle jednorazowe podanie w sezonie RSV |
Rzecznik Praw Dziecka zwrócił się do Ministerstwa Zdrowia z prośbą o wdrożenie programu profilaktyki zakażeń dolnych dróg oddechowych spowodowanych wirusem RSV. Eksperci podkreślali potrzebę zapewnienia ochrony wszystkim noworodkom poprzez podanie jednodawkowego przeciwciała monoklonalnego, ponieważ najcięższe przebiegi RSV dotyczą niemowląt w pierwszym sezonie infekcyjnym, także tych urodzonych o czasie i bez wcześniejszych chorób. W piśmie wskazywano, że profilaktyka realizowana wyłącznie w ramach programu lekowego ogranicza dostępność ochrony dla wszystkich niemowląt. [6]
WHO w stanowisku z 2025 r. wskazuje dwie główne strategie ochrony niemowląt przed ciężkim RSV: szczepienie kobiety w ciąży oraz podanie niemowlęciu nirsewimabu. WHO podkreśla też, że w jednej parze matka–dziecko zwykle stosuje się jedną z tych metod, a nie obie rutynowo. [1]
EMA natomiast określa wskazania rejestracyjne nirsewimabu w Unii Europejskiej. Nie decyduje jednak o powszechnym programie finansowania w Polsce. Dlatego w tekście warto oddzielić trzy sprawy: zalecenia międzynarodowe, wskazania rejestracyjne oraz faktyczną dostępność i refundację w Polsce. [3]
Od sezonu 2023/2024 niektóre państwa europejskie zaczęły wprowadzać szersze programy profilaktyki RSV z użyciem nirsewimabu. W Polsce dostęp do nirsewimabu zależy od aktualnych zasad refundacji, programu lekowego, możliwości zakupu preparatu oraz decyzji podejmowanych przez rodziców po konsultacji z lekarzem.
Ostatnie nagłośnienie profilaktyki RSV u noworodków podkreśla, że nirsewimab podaje się zwykle jednorazowo na sezon, co bywa przeciwstawiane paliwizumabowi wymagającemu powtarzanych podań w sezonie RSV. Taka narracja może jednak nadmiernie upraszczać problem: sugerować „gorszość” paliwizumabu tylko dlatego, że wymaga częstszych iniekcji, i „lepszość” nirsewimabu wyłącznie dlatego, że jest jednorazowy. Tymczasem oba rozwiązania mają dobrze zdefiniowane wskazania i różnią się farmakokinetyką, populacjami docelowymi, logistyką oraz zasadami dostępności. [3,5]
Warto też pamiętać, że nirsewimab nie jest nowością regulacyjną w Unii Europejskiej. Jest dopuszczony do stosowania w profilaktyce RSV u noworodków i niemowląt w pierwszym sezonie RSV oraz u wybranych dzieci do ukończenia 24. miesiąca życia w drugim sezonie. To, że temat jest szeroko omawiany w mediach, podnosi świadomość rodziców, ale nie unieważnia roli paliwizumabu, który przez lata chronił dzieci z grup ryzyka i nadal funkcjonuje w programie lekowym. [3,5]
Klesrowimab jest kolejnym długodziałającym przeciwciałem monoklonalnym przeciw RSV. W 2025 roku został zatwierdzony przez FDA do zapobiegania chorobie dolnych dróg oddechowych wywołanej RSV u noworodków i niemowląt w pierwszym sezonie RSV. Jedna dawka ma zapewniać ochronę przez około 5 miesięcy, czyli przez typowy sezon zwiększonego ryzyka zakażeń RSV. W odróżnieniu od nirsewimabu klesrowimab jest podawany w jednej dawce niezależnie od masy ciała dziecka. Nie jest to ochrona „na całe dzieciństwo”. [7]
W 2026 roku klesrowimab uzyskał również dopuszczenie do obrotu w Unii Europejskiej jako produkt przeznaczony do zapobiegania chorobie dolnych dróg oddechowych wywołanej RSV u noworodków i niemowląt w pierwszym sezonie RSV. Nie oznacza to jednak automatycznie powszechnej dostępności ani refundacji w Polsce, dlatego w artykule warto oddzielić fakt rejestracji od realnego dostępu dla rodziców. [8]
W 2026 roku pojawiły się także oceny programów profilaktyki RSV u dzieci do 2. roku życia. To pokazuje, że temat immunizacji biernej niemowląt przeciw RSV przesuwa się z dyskusji eksperckiej w stronę konkretnych programów zdrowotnych. Dla rodziców najważniejsze pozostaje rozróżnienie trzech spraw: wskazań rejestracyjnych, zaleceń medycznych oraz realnej dostępności i finansowania w Polsce. [9]
Mimo znaczących postępów w farmakologicznej profilaktyce RSV, takich jak szczepienie kobiet w ciąży i stosowanie przeciwciał monoklonalnych u niemowląt, nadal ważne pozostają podstawowe środki zapobiegania zakażeniom. Higiena rąk, ograniczanie kontaktu niemowlęcia z osobami chorymi i regularne czyszczenie powierzchni często dotykanych to działania proste, tanie i bezpieczne, które mogą zmniejszać ryzyko przenoszenia wirusów oddechowych. [1]
Podstawowe środki higieniczne odgrywają ważną rolę w ograniczaniu transmisji wirusa RSV:
Wprowadzenie tych prostych działań, obok nowoczesnych metod profilaktyki, takich jak szczepienie kobiety w ciąży i przeciwciała monoklonalne dla niemowląt, pomaga zmniejszać ryzyko ciężkich zakażeń dolnych dróg oddechowych u dzieci. [1]
Świadomość rodziców i opiekunów pomaga w zapobieganiu zakażeniom i w szybszym reagowaniu, gdy u dziecka pojawiają się objawy infekcji dróg oddechowych.
Edukacja rodziców, higiena oraz nowoczesne metody profilaktyki, takie jak szczepienie kobiety w ciąży i przeciwciała monoklonalne dla niemowląt, mogą razem zmniejszać ryzyko ciężkiego przebiegu RSV u najmłodszych dzieci. [1,2,3]
Odpowiednia organizacja opieki nad dziećmi z grup ryzyka pozwala szybciej rozpoznać pogorszenie stanu dziecka i zaplanować profilaktykę RSV przed sezonem zakażeń.
Zapobieganie zakażeniom RSV wymaga połączenia kilku działań: szczepienia kobiety w ciąży, immunizacji biernej u niemowląt, higieny, edukacji rodziców oraz dobrej opieki nad dziećmi z grup ryzyka. Nie każda metoda dotyczy każdego dziecka, dlatego decyzję trzeba odnosić do wieku, sezonu RSV, chorób współistniejących i aktualnych zasad dostępności. [1,2,3]
Nowoczesna profilaktyka farmakologiczna RSV obejmuje szczepienie kobiet w ciąży oraz przeciwciała monoklonalne stosowane u niemowląt. Szczepienie w ciąży pozwala przekazać dziecku przeciwciała przez łożysko, a nirsewimab lub paliwizumab dostarczają dziecku gotową ochronę bierną. W języku rodziców przeciwciała monoklonalne bywają nazywane „bierną szczepionką na RSV”, ale medycznie jest to immunizacja bierna. [1,2,3,5]
Środki higieny, takie jak regularne mycie rąk, czyszczenie często dotykanych powierzchni i unikanie bliskiego kontaktu noworodka z osobami przeziębionymi, pozostają ważnym elementem profilaktyki. Ich znaczenie jest szczególnie duże w sezonie infekcyjnym, u wcześniaków i najmłodszych niemowląt. Działania te nie zastępują szczepienia w ciąży ani przeciwciał monoklonalnych, ale dobrze je uzupełniają. [1]
Wspólne działania rodziców, opiekunów i personelu medycznego mogą zmniejszyć ryzyko ciężkiego przebiegu RSV, szczególnie u noworodków, niemowląt i dzieci z grup ryzyka. Najważniejsze jest połączenie prostych zasad higieny, obserwacji objawów, szybkiej reakcji na pogorszenie stanu dziecka oraz właściwie dobranej profilaktyki farmakologicznej. [1]
Szczepienie przeciw RSV w ciąży oraz przeciwciała monoklonalne stosowane u niemowląt zmniejszają ryzyko ciężkiej choroby dolnych dróg oddechowych wywołanej przez RSV. W praktyce trzeba jednak rozdzielić te dwie metody: szczepionka pobudza układ odpornościowy osoby zaszczepionej, a przeciwciało monoklonalne dostarcza gotową ochronę bierną dziecku. [1,2,3]
Tak, szczepienie przeciw RSV może powodować ból w miejscu wstrzyknięcia. Objaw ten jest zwykle łagodny i przemija w ciągu kilku dni. Mogą pojawić się także objawy ogólne, takie jak zmęczenie, ból głowy lub bóle mięśni. [2]
Szczepienie przeciw RSV w ciąży można wykonać między 24. a 36. tygodniem ciąży. W materiałach NIZP-PZH wskazano również, że eksperci towarzystw naukowych zawężają optymalny czas szczepienia do 32.–36. tygodnia ciąży. Celem szczepienia jest przekazanie dziecku przeciwciał przez łożysko i zmniejszenie ryzyka ciężkiego RSV w pierwszych miesiącach życia. [2]
Tak, szczepienie przeciw RSV jest w Polsce refundowane dla wybranych grup. Kobiety w ciąży mogą skorzystać ze szczepienia bezpłatnie, aby zmniejszyć ryzyko ciężkiego RSV u dziecka w pierwszych miesiącach życia. Osoby w wieku 65 lat i starsze mają szczepienie bezpłatne, a osoby w wieku 60–64 lata mogą skorzystać z refundacji aptecznej z odpłatnością 50%. [4]
Czynna szczepionka przeciw RSV pobudza układ odpornościowy osoby zaszczepionej do wytwarzania przeciwciał. W ochronie niemowlęcia najważniejsze jest szczepienie kobiety w ciąży, ponieważ przeciwciała matki przechodzą przez łożysko do dziecka. Przeciwciało monoklonalne, takie jak nirsewimab albo paliwizumab, działa inaczej: dostarcza dziecku gotową ochronę bierną i nie jest klasyczną szczepionką. [1,2,3,5]
RSV jest powszechnym wirusem, który może prowadzić do choroby dolnych dróg oddechowych, w tym zapalenia oskrzelików i zapalenia płuc. Najbardziej narażone są niemowlęta w pierwszych miesiącach życia, wcześniaki, dzieci z chorobami serca lub płuc oraz osoby starsze. U tych grup zakażenie może częściej prowadzić do duszności, problemów z karmieniem, bezdechów lub hospitalizacji. [1]
Oprócz szczepienia w ciąży i przeciwciał monoklonalnych ważne są proste środki higieniczne: regularne mycie rąk, unikanie bliskiego kontaktu niemowlęcia z osobami przeziębionymi, czyszczenie często dotykanych powierzchni oraz ograniczanie przebywania z noworodkiem w zatłoczonych miejscach w sezonie infekcyjnym. Te działania nie zastępują profilaktyki farmakologicznej, ale dobrze ją uzupełniają. [1]
Szczepionki przeciw RSV stosowane u kobiet w ciąży i osób dorosłych oraz przeciwciała monoklonalne stosowane u niemowląt były oceniane w badaniach klinicznych i przez instytucje regulacyjne. Trzeba jednak omawiać je oddzielnie, bo szczepionka czynna i przeciwciało monoklonalne działają inaczej. Po szczepieniu u dorosłych najczęściej opisywane są objawy miejscowe i ogólne, takie jak ból w miejscu podania, zmęczenie, bóle mięśni lub ból głowy. [2,3]
Potocznie rodzice często mówią „bierna szczepionka na RSV”, ale medycznie chodzi o przeciwciało monoklonalne. Polega to na podaniu dziecku gotowych przeciwciał skierowanych przeciw RSV. Taka ochrona działa szybko i nie wymaga, aby układ odpornościowy niemowlęcia sam wytworzył odpowiedź poszczepienną. Szczepionka czynna działa inaczej: pobudza układ odpornościowy osoby zaszczepionej do produkcji przeciwciał. W profilaktyce RSV u niemowląt szczepionka czynna dotyczy przede wszystkim szczepienia matki w ciąży, a gotowe przeciwciała monoklonalne dotyczą bezpośredniego podania dziecku. [1,2,3]
Lek. Michał Brożyna jest specjalistą pediatrii i kardiologii dziecięcej. Prowadzi gabinet kardiologiczno-pediatryczny Echo w Olsztynie, gdzie konsultuje dzieci z problemami pediatrycznymi i kardiologicznymi oraz wykonuje badania echo serca, EKG, Holter EKG i całodobowy pomiar ciśnienia tętniczego. W swojej pracy łączy doświadczenie kliniczne z prostym wyjaśnianiem rodzicom, co oznaczają objawy dziecka, wyniki badań i dalsze zalecenia.